Nowe badanie sugeruje wiarygodny mechanizm, dzięki któremu składniki odżywcze wytwarzane na powierzchni księżyca Jowisza, Europy, mogą przedostawać się do podpowierzchniowego oceanu, potencjalnie podtrzymując życie. Badanie prowadzone pod kierunkiem geofizyków z Washington State University i Virginia Tech odpowiada na odwieczne pytanie, w jaki sposób ocean Europy – który zawiera więcej wody w stanie ciekłym niż wszystkie oceany na Ziemi razem wzięte – może nadawać się do zamieszkania, mimo że jest pokryty grubą, blokującą światło słoneczne skorupą lodu.
Problem utrzymania życia pod lodem
W oceanie Europy brakuje bezpośredniego światła słonecznego, co oznacza, że wszelkie potencjalne życie w nim musi opierać się na alternatywnych źródłach energii i składników odżywczych. Intensywne promieniowanie Jowisza nieustannie bombarduje powierzchnię Europy, wchodząc w interakcje z solami i innymi materiałami, tworząc składniki odżywcze, które mogą wspierać życie drobnoustrojów. Wyzwaniem było jednak wyjaśnienie, w jaki sposób te składniki odżywcze migrują przez grubą skorupę lodową, aby dotrzeć do oceanu poniżej.
Zainspirowany Ziemią: peeling skorupy na Europie
Naukowcy czerpali inspirację z procesów geologicznych Ziemi, zwłaszcza złuszczania się skorupy ziemskiej, kiedy gęste fragmenty skorupy zapadają się w płaszcz. Zasugerowali, że bogaty w sól i gęstszy lód na powierzchni Europy może w podobny sposób odpadać i zatapiać się w lodowej skorupie. Poprzednie badania wykazały już, że zanieczyszczenia osłabiają strukturę krystaliczną lodu, czyniąc go mniej stabilnym niż czysty lód.
Jak to działa: „kapiąca” skorupa lodowa
Kluczową kwestią jest to, że gęstszy, bardziej słony lód otoczony czystszym lodem będzie niestabilny i będzie opadał głębiej. Symulacje komputerowe pokazują, że proces ten może przebiegać efektywnie nawet przy minimalnym osłabieniu powierzchni lodu. Zanurzenie umożliwia recykling materiałów powierzchniowych Europy i dostarczanie składników odżywczych do oceanu. Proces ten jest również stosunkowo szybki, co czyni go realnym, długoterminowym mechanizmem utrzymania warunków życia.
Konsekwencje dla życia pozaziemskiego
Wyniki badania są istotne, ponieważ dotyczą jednej z głównych barier utrudniających zamieszkiwanie Europy. Naukowcy podkreślają, że ten nowy wzór jest dobrym sygnałem na potencjalne istnienie życia pozaziemskiego w oceanie Europy.
„To nowy pomysł w naukach o planetach, zainspirowany dobrze rozumianą ideą w nauce o Ziemi” – powiedział dr Austin Green z Virginia Tech. „Co najważniejsze, ten nowy pomysł rozwiązuje jeden z długotrwałych problemów Europy z możliwością zamieszkania i jest dobrym prognostą co do perspektyw życia pozaziemskiego w jej oceanie”.
Badanie opublikowano w Planetary Science Journal (Green & Cooper, 2026). Badanie to przedstawia przekonującą, sprawdzalną hipotezę, która może zmienić nasze rozumienie potencjału Europy w zakresie gospodarza życia.
