Wewnątrz tajemniczej dziury: sabotaż czy wypadek Sojuza na ISS?

0
11

Dziura w kapsule Sojuz zadokowanej do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej nie była przypadkowa. Został wykonany od środka.

Siergiej Prokopiew nie milczał na ten temat na konferencji prasowej. Potwierdził to, co śledczy już zaczęli podejrzewać. Uszkodzenie było zamierzone. Sabotaż.

Nie mówimy tu tylko o przebitej metalowej obudowie. Chodzi o zaufanie. I o tym, kto trzyma klucze na orbicie.

Chronologia się nie zgadza

Dziurę odkryto 30 sierpnia. Ta data jest istotna. Podczas rutynowych kontroli nie odnaleziono jej. Została odkryta po tym, jak coś wydawało się dziwne.

Oświadczenie Prokopiewa przenosi winę na innych. Teraz badacze muszą ustalić, kiedy pojawiła się dziura. Nie jeśli, ale kiedy.

Dlaczego czas ma znaczenie? Ponieważ określa, kto jest odpowiedzialny: członek załogi, technik naziemny czy ktoś inny. Jeśli wydarzyło się to podczas przygotowań do startu – jedna historia. Jeśli w kosmosie, historia jest znacznie mroczniejsza.

Sabotaż czy błąd?

Komisja śledcza nie złagodziła sformułowań. Nazwali to sabotażem. Zamierzony. Celowy.

Niektórzy mogą nazwać to incydentem. Narzędzie wyślizgnęło się. Iskra ze spawacza przeskoczyła. Ale śledczy jeszcze w to nie wierzą.

„Wracam do śledczych, aby ustalić, kiedy powstała ta dziura” – powiedział Prokopjew.

Jego słowa odzwierciedlają oficjalne stanowisko. To nie był przypadek. To zostało obliczone. Przynajmniej tak to wyglądało.

Dlaczego to jest ważniejsze, niż myślisz

Może się wydawać: „To tylko dziura w kapsule”. Ale pomyślcie, co reprezentuje Unia. To nie jest tylko pojazd. To jest ratunek. Łódź ratunkowa. Bilet do domu.

Jeśli ktoś może przebić go od środka, co go powstrzyma przed zrobieniem czegoś gorszego? Utrata szczelności? Brak tlenu? Panika?

ISS to delikatny ekosystem. Jedno naruszenie, jedna porażka – i wszystko idzie nie tak. Dosłownie.

Czynnik ludzki

Prokopiew jest doświadczonym kosmonautą. Był w kosmosie. Zna ryzyko. Znany jest także ze swojej bezpośredniości. To część jego wizerunku. Ale tym razem jego bezpośredniość nabiera wagi.

Nikogo nie oskarżał z imienia i nazwiska. Nie zrobił nic osobistego. Po prostu stwierdził fakty. A te fakty wskazują na błąd ludzki. Albo jeszcze gorzej.

Co stanie się dalej?

Dochodzenie jest w toku. Studiujesz dane telemetryczne. W dziennikach konserwacji. W zachowaniu załogi. W ogóle.

Rzecz jednak w tym, że odpowiedź może nigdy nie zostać upubliczniona. Agencje kosmiczne nie zawsze pierzą swoje brudy w miejscach publicznych. Zwłaszcza jeśli chodzi o możliwy sabotaż.

Co więc robimy? Czekamy. Oglądamy. I zastanawiamy się.

Może dziura była pomyłką? Z pewnością. Wszystko jest możliwe. Ale dowody sugerują coś innego. I dopóki nie zostanie udowodnione inaczej, cień sabotażu wisi nad Sojuzem jak chmura burzowa.

Jedno jest pewne: załoga ISS coraz lepiej dba o swój sprzęt. A może nawet po sobie.

W grudniu ubiegłego roku dwóch rosyjskich kosmonautów spędziło w przestrzeni kosmicznej prawie osiem godzin, próbując odpowiedzieć na pytanie, które brzmiało jak fabuła thrillera: Kto wywiercił dziurę w ich statku, sprowadzając ich do domu?

11 grudnia Oleg Kononenko i Siergiej Prokopiew wyszli ze śluzy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Nie tylko badali kosmos, ale szukali odpowiedzi na pytanie o tajemniczy wyciek odkryty kilka miesięcy temu na ich statku Sojuz MS-09.

Misja była intensywna. Astronauci zakładają skafandry kosmiczne, uzbrojeni nie tylko w ciekawość. Według NASA mieli ze sobą noże i krajalnice do pudeł. Ich cel znajdował się 30 metrów dalej. Pokonanie tego dystansu zajęło cztery godziny. Poruszali się po zewnętrznej powierzchni stacji niczym astronauci chodzący po Księżycu, ale ich celem był rosyjski statek kosmiczny.

Kontrola uszkodzeń

Kiedy dotarli do Sojuza, zaczęła się prawdziwa praca. Przez prawie dwie godziny astronauci za pomocą swoich narzędzi usunęli 25 centymetrów materiału izolacyjnego. Musieli dostać się do ciała i obejrzeć samą ranę.

Dziurę odkryto w sierpniu. Spowodowało to lekką dekompresję wewnątrz stacji. Nie wystarczyło, żeby kogoś zabić, ale wystarczyło, aby podnieść alarm. Rosyjska komisja śledcza szybko zakwalifikowała incydent jako akt sabotażu. To słowo niesie ze sobą dużą wagę w metalowej rurze unoszącej się 400 kilometrów nad Ziemią.

Kononenko i Prokopiew dokładnie zbadali dziurę. Szukali śladów wierceń. Szukali śladów nieuprawnionego wejścia. Ale nic nie znaleźli.

Wokół otworu nie było widocznych śladów wiercenia.

Ten brak śladu jest najbardziej irytującą częścią tej historii. Jeśli ktoś to przewiercił, to dlaczego nie ma żadnych rys? Jeśli nie wiercili, to co się do tego przyczyniło? Astronauci zrobili zdjęcia. Pobrali próbki otaczającego materiału. Próbki te miały powrócić na Ziemię następnym lotem Sojuza 16 grudnia.

Daleko

Sojuz MS-09 nie był jedynie eksponatem do wglądu. To był ich bilet do domu. Załoga – Siergiej Prokopiew, Oleg Kononenko, astronautka NASA Serena Auñon-kanclerz i astronauta Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) Alexander Gerst – przygotowywała się do powrotu na Ziemię 20 grudnia.

Standardowa procedura w przypadku uszkodzonego Sojuza jest jasna. Jeśli kadłub statku jest uszkodzony, nie możesz zabrać uszkodzeń do domu. Uszkodzona część kapsuły została odłączona przed ponownym wejściem. Astronauci wrócili w bezpiecznym, nieuszkodzonym module. Wylądowali pomyślnie.

Ale dziura pozostała duchem.

Próbki pobrane z izolacji i kadłuba znajdują się obecnie na Ziemi. Naukowcy je analizują. Szukają pozostałości substancji. Elementy śladowe. Wszystko, co mogłoby ujawnić, czy było to działanie złośliwe, czy wada produkcyjna.

Dochodzenie jest kontynuowane w laboratoriach znacznie poniżej stacji. Astronauci są już na Ziemi i opowiadają swoje historie. Dziury już nie ma, została wrzucona w pustkę. Jednak zagadka, jak się tam dostała i dlaczego nie było śladów wierceń, pozostaje nierozwiązana.

Czy to był sabotaż? A może po prostu pech w trudnych warunkach kosmicznych? Odpowiedź jest zamknięta w tych przypominających glebę wzorach i czeka na rozszyfrowanie. Do tego czasu Sojuz MS-09 pozostaje cichym świadkiem zakłóceń, które zszokowały społeczność kosmiczną.

Bądź na bieżąco bez niepotrzebnego hałasu

Większość materiałów popularyzujących naukę przypomina pracę domową. Otrzymane, przeczytane, usunięte. Futura ma inne podejście. Chcą, aby wiadomości pojawiały się natychmiast po publikacji, a nie tygodnie później, gdy algorytmy już je przetworzyły i przerobiły.

Strategia jest prosta: WhatsApp i Google News.

Dlaczego te dwie platformy? Ponieważ Twoja uwaga jest już na nich skupiona. Logujesz się do WhatsApp raz na godzinę. Możesz zaktualizować Google News, kiedy tylko masz czas. Futura publikuje tam najświeższe informacje ze świata nauki i technologii. Żadnego szumu informacyjnego. Nie ma potrzeby zapisywania się na płatne subskrypcje. Tylko fakty, szybko.

Odbywa się to w celu usunięcia wszelkich przeszkód. Jeśli masz wiadomość w kieszeni, przeczytasz ją. Jeśli jest ukryty w zakładce, o której zapomniałeś, nie przeczytasz go. W ten sposób nie tylko zwiększysz grono odbiorców, ale także wykształcisz pożyteczny nawyk.