NASA staat klaar om astronauten voor het eerst in meer dan een halve eeuw rond de maan te sturen met de Artemis II-missie, die momenteel niet eerder dan 1 april zal worden gelanceerd. Deze missie is niet alleen een terugkeer naar de nabijheid van de maan; het is een cruciale testvlucht voor de Space Launch System (SLS)-raket en de Orion-bemanningscapsule, die de weg vrijmaakt voor een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan.
Een lang uitgestelde reis
Het Artemis-programma heeft aanzienlijke vertragingen opgelopen. Oorspronkelijk gepland voor 2019, werd het programma uitgesteld vanwege technische hindernissen. De onbemande Artemis I-missie, die in 2022 met succes in een baan om de maan draaide, diende als de eerste validatie van de SLS- en Orion-systemen. Nu de hardware weer op het lanceerplatform staat na het oplossen van kleine problemen met brandstoflekken, is Artemis II klaar om vier astronauten – Reid Wiseman, Victor Glover, Christina Koch (allen NASA) en Jeremy Hansen (Canadian Space Agency) – op een soortgelijk traject te vervoeren.
Het doel van de missie: testen en observatie
Deze vlucht is vooral een testvlucht. Zoals commandant Wiseman benadrukte, is het team voorbereid, maar begrijpt het dat het voertuig zichzelf moet bewijzen. De acht dagen durende missie omvat uitgebreide controles van het levensondersteunende systeem en handmatige docking-simulaties, essentieel voor toekomstige maanlandingsmissies.
Wat deze reis uniek maakt, is de mogelijkheid om delen van de andere kant van de maan te observeren die geen mens ooit heeft gezien. Ongeveer 60% van de achterkant van de maan blijft onopgemerkt door het menselijk oog, inclusief de delen van Mare Orientale die tijdens de vlucht verlicht zullen worden. Dit is niet alleen symbolisch; de andere kant beschikt over een cruciaal wetenschappelijk potentieel, en het Artemis-programma heeft tot doel dit te exploiteren.
Voorbij Artemis II: een langetermijnvisie
Artemis II is een stap in een breder, ambitieus plan. Volgens het oorspronkelijke schema zouden Artemis III-astronauten tegen 2025 op de maan landen, maar door vertragingen is dit doel naar 2027 verschoven. De daaropvolgende Artemis IV- en V-missies, gepland voor 2028, zullen zich richten op het oefenen van de procedures voor het aanmeren van maanlanders ter voorbereiding op een permanente maanbasis.
Het uiteindelijke doel is een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan, waarbij Artemis de basis legt voor maanverkenning op lange termijn en potentieel gebruik van hulpbronnen. Hansen, die onlangs op een persconferentie sprak, omschreef de missie als een kleine maar essentiële bijdrage aan dit grotere streven: “We zijn blij om ons kleine steentje bij te dragen… en dan het stokje over te dragen als we terugkomen.”
Het succes van Artemis II zal niet alleen de hardware van de volgende generatie van NASA valideren, maar ook de publieke belangstelling voor maanverkenning opnieuw aanwakkeren, waardoor de weg wordt geëffend voor de hernieuwde voet aan de grond van de mensheid op de maan.
