Ruchy berneńskiego psa pasterskiego mają w sobie szczególną magię. Nie chodzi tylko o ich rozmiar – te psy często ważą ponad 50 kilogramów – ale także o ich przemyślany, pełen wdzięku. Nie spieszy im się. Nie szczekają bez powodu. Oni po prostu obecni.
Dla niewtajemniczonych wyglądają jak ogromne pluszowe zabawki z futrem tak grubym, że zdaje się przeczyć prawom fizyki. Ale przyjrzyj się bliżej. Te trójkolorowe oznaczenia nie są tylko na pokaz. Jest to dziedzictwo Alp Szwajcarskich, gdzie rasa ta została stworzona, aby przetrwać. Dziś ta sama wełna, która chroniła je przed ujemnymi temperaturami, stanowi aksamitny uścisk dla tysięcy rodzin, które nigdy nie poszły na pastwisko.
Od szwajcarskich wózków po podmiejskie sofy
Historia zaczyna się w kantonie Berno w Szwajcarii. Tutaj berneński pies pasterski (Berner Sennenhund) nie był zwierzakiem luksusowym. Był koniecznością.
Psy te były pierwotnymi końmi pociągowymi przemysłu mleczarskiego. Opisy ich stanowisk były surowe i zróżnicowane:
* Ciągnięcie wozów załadowanych mlekiem i serem na rynek.
* Chroń zwierzęta gospodarskie przed drapieżnikami w stromym, trudnym terenie.
* Wypędź bezdomne bydło, które zawędrowało za daleko.
Byli to pracownicy ogólnopolscy. Jeśli gospodarstwo wymagało ciężkiej pracy lub ochrony, odpowiedzią był berneński pies pasterski. Ta historia wyjaśnia, dlaczego są tak silni. Nie hodowano ich ze względu na szybkość i zwinność; hodowano je ze względu na wytrzymałość i serce.
Kiedy rasa została oficjalnie uznana przez Amerykański Związek Kynologiczny (AKC) w 1937 r., był to punkt zwrotny. Nagle ci szorstcy szwajcarscy rolnicy otrzymali paszport do amerykańskich salonów. Przejście nie było natychmiastowe, ale spokojne usposobienie berneńskiego psa pasterskiego sprawiło, że skok był logiczny. Ludzie nie chcieli tylko pracownika. Chcieli przyjaciela, który wyglądałby jak obrońca, ale zachowywał się jak dziecko.
Dlaczego temperament pozostaje taki sam
Co wyróżnia berneński pies pasterski spośród wielu ras o wysokiej energii? To temperament.
Podczas gdy Border Collie może próbować zapędzić Twoje dzieci w róg, berneński pies pasterski po prostu obserwuje je głębokimi, uduchowionymi oczami. Są znani ze swojej sympatii. Niektórzy właściciele nazywają je „psami na rzepy”, ponieważ nalegają, aby zawsze znajdować się w zasięgu rąk człowieka. To nie jest wada. To jest funkcja.
W Alpach Szwajcarskich oddzielenie od stada (lub rolnika) oznaczało śmierć. Instynkt trzymania się blisko jest w nich wbudowany już na poziomie genetycznym. Dziś objawia się to tym, że pies głęboko wyczuwa nastrój swojego właściciela. Jeśli jesteś smutny, w pobliżu jest berneński pies pasterski. Jeśli dobrze się bawisz, berneński pies pasterski będzie machał ogonem w zależności od Twojego nastroju.
Ta lojalność wiąże się z pewnym zastrzeżeniem. To wrażliwe dusze. Surowe metody szkoleniowe nie tylko nie działają; niszczą połączenie. Psy te rozwijają się dzięki pozytywnemu wzmocnieniu i jasnemu, delikatnemu kierunkowi. Nie są uparci, ale są rozważni. Muszą zrozumieć dlaczego coś robią, zanim to zrobią.
Więc chociaż stracili wózki z mlekiem, nie stracili etyki pracy. Nadal chcą
Cechy fizyczne i pielęgnacja
Są zbudowane jak czołgi. Duży, ciężki i nieodparcie mocny. Dorosły berneński pies pasterski jest wysoki, a jego sierść wymaga szacunku. I znaczące wysiłki w zakresie opieki.
Wełna jest trójwarstwowa. Warstwa wierzchnia, podszerstek i gęsta sierść środkowa, która utrzymuje ciepło w zimnie. Jest długi, lekko falisty i ma klasyczne trójkolorowe ubarwienie: czarną podstawę z podpalanymi znaczeniami na policzkach i łapach oraz białe plamy na klatce piersiowej, łapach i końcu ogona.
Opieka nie jest zaleceniem. Jest to konieczność.
Jak często należy czesać berneńskiego psa pasterskiego?
Najlepiej codziennie. Zwłaszcza w okresie linienia. Dwa razy w roku zrzucają podszerstek, zrzucając kilogramy futra na meble, ubrania i nerwy. Gładsza szczotka dobrze radzi sobie z usuwaniem martwego podkładu. Nie zaniedbuj jednak miejsc narażonych na splątanie: za uszami, pod łapami i w okolicy ogona.
Mycie? Tylko wtedy, gdy pojawi się zapach. Częste mycie zmywa naturalne olejki. Używaj specjalnego szamponu dla psów. Dokładnie spłucz. Suszenie trwa wieki. Są to duże psy o gęstej sierści. Jeśli nie wysuszysz ich całkowicie, istnieje ryzyko problemów skórnych. I nikt nie chce swędzącej skóry.
Paznokcie należy przycinać co kilka tygodni. Długie pazury zmieniają chód. Jest to szkodliwe dla ich stawów. Uszy należy co tydzień sprawdzać pod kątem wilgoci i brudu. Oczy? Utrzymuj je w czystości. Usuń wszelkie wydzieliny wilgotną szmatką.
Opieka stomatologiczna jest często pomijana. Jednak zły stan zdrowia jamy ustnej wpływa na ogólne samopoczucie. Jeśli możesz, umyj nim zęby. Lub użyj dentystycznej gumy do żucia. Regularne kontrole u lekarza weterynarii mogą pomóc w zidentyfikowaniu problemów na wczesnym etapie. Zwłaszcza dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, która jest powszechna u dużych ras.
Te psy uwielbiają ruch. Jednak ich rozmiar oznacza, że nie zawsze są w stanie wytrzymać intensywne użytkowanie. Krótkie spacery. Zawody sportowe. Stymulacja mentalna. Oto idealna formuła. Zostawić je zamknięte na długi czas? Stają się niespokojni. Destrukcyjny. I nieszczęśliwy.
Włącz je do swojego życia. Niech śpią w nogach łóżka. Dołącz do rodzinnych spacerów. Daj im pracę, nawet jeśli będzie to tylko trzymanie pluszowego zwierzęcia. Rozwijają się dzięki więzi z właścicielem.
Czy jesteś ostrożny w stosunku do nieznajomych? Tak. Nie agresywny. Po prostu bądź ostrożny. Niech podejdą na własnych warunkach. Nie wymuszaj komunikacji. Delikatne wprowadzenie może wiele zdziałać.
Wczesny trening? Pilny. Są silni. Szarpanie na smyczy jest nie tylko irytujące – jest także niebezpieczne. Zacznij wcześnie. Nagradzaj dobre zachowanie. Bądź konsekwentny. Chętnie sprawiają przyjemność. Potrzebują tylko wskazówek.
Życie z berneńskim psem pasterskim nie jest łatwe w utrzymaniu. To wysoka inwestycja. Emocjonalne, fizyczne i tymczasowe. Ale dla tych, którzy podejmują się tych obowiązków? Połączenie jest głębokie. Niezniszczalny.
Rzeczywistość ciężkiego futra
Ten gruby, podwójny płaszcz służy nie tylko urodzie. Jest to mechanizm przetrwania opracowany tak, aby wytrzymać lodowate zimno. Czarna podstawa, rozcieńczona rdzawo-czerwonymi i białymi znaczeniami, wygląda imponująco, ale wymaga poważnej pielęgnacji. Jeśli chcesz uzyskać błyszczący połysk, musisz go rozczesać. Regularnie. Ponieważ pod tą puszystą warstwą kryje się pies, który linieje przez cały rok, a sezonowe linienie może zamienić Twój salon w suszarkę do włosów.
Pielęgnacja to coś więcej niż tylko estetyka. To jest profilaktyka. Musisz wyciąć zęby. Obetnij pazury. Sprawdź uszy pod kątem oznak infekcji. Zaniedbanie któregokolwiek z tych punktów spowoduje ból, któremu można zapobiec.
Ćwiczenie: celem jest umiar
Nie myl ich rozmiaru z wytrzymałością. Berneńskie psy pasterskie nie są maratończykami. Są przeznaczone do krótkich serii, a nie do długich dystansów. Gorąca pogoda? To dla nich niebezpieczne. Potrzebują umiarkowanych, regularnych spacerów, aby uniknąć nadwagi i obciążenia stawów. Zdrowie stawów jest tutaj niezwykle istotne.
Ich żywotność odzwierciedla tę aktywność fizyczną. Siedem do dziesięciu lat. To niewiele w porównaniu z wieloma rasami. Trudno się pogodzić z tymi statystykami. Odpowiedzialni hodowcy starają się ograniczać ryzyko poprzez badania pod kątem chorób genetycznych, ale ryzyko pozostaje. Amerykańskie Stowarzyszenie Berneńskich Psów Pasterskich (BMDCA) oferuje zasoby dotyczące badań przesiewowych. Skorzystaj z nich. Istnieją możliwości uratowania psów ze schronisk, jeśli nie jesteś gotowy na adopcję szczeniaka.
Znaczenie stymulacji umysłowej
Są mądrzy. Nuda jest ich wrogiem. Pozytywny i konsekwentny trening przynosi rezultaty. Zwinność, praca nosem, posłuszeństwo – każdy z tych obszarów pomaga utrzymać umysł na nogach. Rozkwitają, gdy dają im pracę. Sprawunki. Gry z dziećmi. Bezpieczeństwo w domu. Oczywiście szczekają, żeby ostrzec. Ale agresja? Rzadkość. Ukąszenia? Prawie niespotykane u dobrze wychowanego i odpowiednio zsocjalizowanego psa.
Zobowiązania
Posiadanie takiego psa to nie lada wyzwanie. To wymaga cierpliwości. Miłość. Chłodniejszy klimat pomoże. Pragną interakcji międzyludzkich. Szczenięta wymagają wczesnej socjalizacji i ostrożnego obchodzenia się z nimi. Zrób to, a będziesz mieć zrównoważonego dorosłego psa.
Odpoczywają. Badać. Chronią. Są prawdziwe. Jeśli zapewnisz im opiekę, będą leżeć obok ciebie. Do ostatniego dnia mojego życia.
