Binnen het mysterieuze gat: was het ISS Soyuz sabotage of een ongeluk?

0
8

Het gat in de Sojoez-capsule die aan het internationale ruimtestation was gekoppeld, was geen toeval. Het gebeurde van binnenuit.

Sergei Prokopjev verdoezelde het niet op de persconferentie. Hij bevestigde wat onderzoekers al begonnen te vermoeden. De schade was opzettelijk. Sabotage.

Het gaat niet alleen om een ​​lekke metalen romp. Het draait allemaal om vertrouwen. En het gaat erom wie de sleutels in een baan om de aarde heeft.

De tijdlijn klopt niet

Het gat werd op 30 augustus ontdekt. Deze datum is belangrijk. Bij routine-inspecties werd dit niet aangetroffen. Het werd gevonden nadat er iets niet klopte.

Prokopjevs verklaring verschuift de schuld. Ze zeiden dat het nu aan de onderzoekers is om erachter te komen wanneer het gat zich heeft voorgedaan. Niet als. Maar wanneer..

Waarom is timing belangrijk? Omdat het bepaalt of een bemanningslid, een grondtechnicus of iemand anders verantwoordelijk was. Als het gebeurde tijdens de voorbereiding van de lancering, is dat één verhaal. Als het in een baan om de aarde gebeurde, is het veel donkerder.

Sabotage of fout?

De onderzoekscommissie nam geen blad voor de mond. Ze noemden het sabotage. Opzettelijk. Opzettelijk.

Sommigen noemen het misschien een bizar ongeluk. Er gleed een stuk gereedschap uit. De vonk van een lasser sprong over. Maar onderzoekers geloven er niet in. Nog niet.

“Het is aan de onderzoekers om te bepalen wanneer dit gat is gemaakt”, zei Prokopjev.

Zijn woorden weerspiegelen het officiële standpunt. Het was geen ongeluk. Het werd berekend. Zo leek het tenminste.

Waarom dit belangrijker is dan je denkt

Je zou kunnen denken: “Het is maar een gat in de capsule.” Maar denk eens na over wat Sojoez vertegenwoordigt. Het is niet zomaar een voertuig. Het is een levenslijn. Een reddingsboot. Een kaartje naar huis.

Als iemand het van binnenuit kan doorboren, wat houdt hem dan tegen om iets ergers te doen? Drukverlies? Gebrek aan zuurstof? Paniek?

Het ISS is een kwetsbaar ecosysteem. Eén inbreuk, één mislukking en het gaat allemaal mis. Letterlijk.

Het menselijke element

Prokopjev is een ervaren kosmonaut. Hij was in de ruimte. Hij kent de risico’s. Daarnaast staat hij bekend om zijn directheid. Het maakt deel uit van zijn merk. Maar deze keer weegt zijn botheid zwaar.

Hij beschuldigde niemand bij naam. Hij gooide geen handen. Hij vermeldde alleen maar de feiten. En deze feiten wijzen op menselijke fouten. Of nog erger.

Wat gebeurt er daarna?

Het onderzoek gaat door. U bekijkt telemetriegegevens. In het onderhoudslogboek. In het gedrag van de bemanning. Met alles.

Maar het punt is: het antwoord zal misschien nooit openbaar worden. Ruimtevaartorganisaties delen niet altijd vuile was. Zeker als het gaat om mogelijke sabotage.

Dus wat doen we? Wij wachten. Wij kijken. En wij vragen ons af.

Is het mogelijk dat het gat een vergissing was? Zeker. Alles is mogelijk. Maar het bewijs suggereert iets anders. En totdat het tegendeel bewezen is, hangt de schaduw van sabotage als een onweerswolk boven Sojoez.

Eén ding is zeker: de bemanning van het ISS houdt hun uitrusting wat beter in de gaten. En misschien, heel misschien, elkaar.

Twee Russische kosmonauten brachten afgelopen december bijna acht uur door in het vacuüm van de ruimte, in een poging een vraag te beantwoorden die klonk als een thrillerplot: wie boorde een gat tijdens hun rit naar huis?

Op 11 december stapten Oleg Kononenko en Sergei Prokopyev uit de luchtsluis van het Internationale Ruimtestation. Ze keken niet alleen. Ze waren op zoek naar antwoorden over een mysterieus lek dat maanden eerder in hun Sojoez MS-09-ruimtevaartuig was ontdekt.

De missie was intens. Het tweetal trok hun pakken aan, gewapend met meer dan alleen nieuwsgierigheid. Volgens NASA hadden ze messen en stanleymessen bij zich. Hun bestemming lag op 30 meter afstand. Het duurde vier uur om de afstand af te leggen, waarbij we over de buitenkant van het station liepen als astronauten op een maanwandeling, maar met een Russische ruimtecapsule als doelwit.

Inspectie van de schade

Toen ze eenmaal de Sojoez bereikten, begon het echte werk. Bijna twee uur lang gebruikten de kosmonauten hun gereedschap om 25 centimeter thermisch isolatiemateriaal weg te scheuren. Ze moesten bij de romp komen. Ze moesten de wond zien.

Het gat werd in augustus ontdekt. Het veroorzaakte een lichte drukverlaging in het station. Niet genoeg om iemand te vermoorden. Maar genoeg om alarm te slaan. De Russische onderzoekscommissie bestempelde het incident al snel als een sabotagedaad. Dat woord hangt zwaar in een metalen buis die 400 kilometer boven de aarde zweeft.

Kononenko en Prokopyev onderzochten de inbreuk nauwkeurig. Ze zochten naar boorsporen. Ze zochten naar tekenen van inbraak. Ze hebben niets gevonden.

Er waren geen boorsporen zichtbaar rond het gat.

Deze afwezigheid is het meest frustrerende deel van het verhaal. Als iemand erin heeft geboord, waarom zijn er dan geen krassen? Als er niet in geboord was, wat heeft het dan gemaakt? De kosmonauten maakten foto’s. Ze verzamelden monsters van het omringende materiaal. Deze monsters zouden op 16 december met de volgende Sojoez-vlucht naar de aarde terugkeren.

De terugreis

De Sojoez MS-09 was niet alleen een museumstuk ter inspectie. Het was hun ticket naar huis. De bemanning – Sergei Prokopyev, Oleg Kononenko en Serena Auñón-kanselier van NASA, samen met Alexander Gerst van ESA – bereidde zich voor op terugkeer op 20 december.

De standaardprocedure voor een beschadigde Sojoez is duidelijk. Als de romp van de capsule beschadigd raakt, breng je de schade niet mee naar huis. Het beschadigde gedeelte van de capsule werd overboord gegooid voordat de atmosfeer weer binnenkwam. De kosmonauten reden in de veiligere, intacte module. Ze zijn veilig geland.

Maar het gat bleef een geest.

De monsters van de isolatie en de romp bevinden zich nu op aarde. Wetenschappers analyseren ze. Ze zijn op zoek naar resten. Voor sporenelementen. Voor alles wat zou kunnen onthullen of dit een kwaadwillige handeling was of een fout bij de productie.

Het onderzoek gaat door in laboratoria ver onder het station. De kosmonauten zijn terug op aarde en vertellen hun verhalen. Het gat is verdwenen, in de leegte geworpen. Maar het mysterie van hoe het daar terechtkwam en waarom er geen boorsporen waren, blijft hangen.

Was het sabotage? Of gewoon pech in de barre omgeving van de ruimte? Het antwoord ligt opgesloten in die bodemachtige monsters, wachtend om geïnterpreteerd te worden. Tot die tijd blijft de Sojoez MS-09 een stille getuige van een breuk die de ruimtevaartgemeenschap opschudde.

Blijf op de hoogte zonder ruis

De meeste wetenschapscommunicatie voelt als huiswerk. E-mails ontvangen, lezen en verwijderen. Futura heeft een andere aanpak. Ze willen dat nieuws verschijnt zodra het wordt gepubliceerd, in plaats van dat het weken later door een algoritme wordt verwerkt.

De strategie is eenvoudig. WhatsApp en Google Nieuws.

Waarom deze twee? Omdat jouw aandacht er al op gericht is. Check WhatsApp één keer per uur. U kunt Google-nieuws vernieuwen wanneer u maar tijd heeft. Futura publiceert daar de nieuwste wetenschaps- en technologieverhalen. Geen rommel. Het is niet nodig om door abonnementsmuren heen te breken. Gewoon de feiten, snel.

Dit is om wrijving te elimineren. Als het nieuws in je zak zit, lees je het. Als het verborgen is op een tabblad waarvan je vergeten bent dat je het hebt geopend, gebeurt dat niet. Door dit te doen, vergroot u niet alleen uw lezerspubliek, maar bouwt u ook uw gewoonte op.