West-Europa is momenteel niet alleen maar hot. Het kookt.
Loop door Groot-Brittannië. Voel de lucht. In mei. Dinsdag werd het 35°C. Dat is 2°C warmer dan enig ander record van deze maand. Zelfs als dit augustus was, zou het ongemakkelijk zijn. Dat is het niet. Het Met Office noemt het uitzonderlijk. Friederike Otto, klimaatwetenschapper aan het Imperial College, noemt het verbazingwekkend. Peter Thorne in Ierland zegt dat het verbijsterend gek is.
Frankrijk doet het niet beter. Météo-France meldt dat honderden hitterecords in het hele land zijn verbroken. Ierland overtrof zijn record van mei met ruim 1°C. Duitsland. Italië. Spanje. Zwitserland. Allemaal ongebruikelijk broeierig.
Dus wat is er gebeurd?
Een ‘hittekoepel’ bleef boven het continent steken. Hoge druk. Warme lucht eronder opgesloten als een deksel op een pot. Eenvoudig genoeg. Maar mensen keken niet alleen maar; ze hebben de pot een boost gegeven. Het verbranden van steenkool. Olie. Gas. Dertig jaar lang is Europa opgewarmd met 0,56°C per decennium. Meer dan het dubbele van het mondiale gemiddelde.
Dat klinkt klein. Een halve graad hier. Een diploma daar. Het is echter seismisch. Als er een hittegolf komt, komt deze niet uit het niets. Het klimt een trap op die mensen hebben gebouwd.
“Ik ben al drieëndertig jaar klimaatwetenschapper. We zien precies waarvoor we waarschuwden.”
Richard Betts van het Met Office zei dat. Eén ding merkte hij op. Deze records breken harder en sneller dan iemand in 1990 had voorspeld.
Het is ook niet alleen Europa. In Delhi werd het 45°C.
Logica heeft het gebouw verlaten
Er is hier sprake van een wiskundig probleem. In een stabiel klimaat zouden records zeldzaam moeten worden. Moeilijker te breken naarmate de tijd verstrijkt. Als je vandaag hoger springt dan gisteren. Het wereldrecord verschuift met millimeters. Centimeters hooguit.
Erich Fischer van ETH Zürich legt de natuurkunde uit. Als een record van 150 jaar oud valt. Je verwacht dat het met een tiende graad zal dalen. Misschien minder.
Het daalt niet met tienden. Het daalt met twee of drie graden.
Waarom?
Omdat de basislijn is verschoven. Neem dezelfde weergebeurtenis uit 1975. Voer het nu uit. Voeg het opwarmende klimaat toe. Een nieuw record krijg je niet bij de neus. Je slaat het glas kapot.
“Dit is een periode van zeer snelle opwarming”, zei Fischer. West-Europa specifiek. Als we dat oude weerpatroon terugkrijgen. Het zal niet een beetje warm zijn. Het zal recordbrekend zijn.
En elders gebeurt het ook. Kijk naar maart. Berkeley Earth volgde 30% van de Amerikaanse weerstations die nieuwe hoogtepunten bereikten voor die tijd van het jaar. Robert Rohde noemde de marges ‘volkomen absurd’.
Onvoorbereid
De wereld is 1,4°C warmer dan in de 19e eeuw. Dat komt door fossiele brandstoffen. Als het huidige overheidsbeleid stabiel blijft, bereiken we tegen het einde van de eeuw een temperatuur van bijna 3°C.
De gevolgen zijn eenvoudig. Meer records. Meer warmte. Nog meer infrastructuurstoringen.
Landen als Groot-Brittannië of Zwitserland zijn hier niet op gebouwd. Hun roosters. Hun ziekenhuizen. Hun ouderen. Niets ervan is ontworpen voor de hittegolven in mei. Of warme winterperiodes. De tijdlijn is gecomprimeerd. Het is geen zomerprobleem meer.
“Onze gebouwen en infrastructuur zijn jammerlijk onvoorbereid”, zei prof. Otto.
Misschien heeft ze gelijk. Het klimaat dat we kenden is verdwenen. We leven in de volgende versie. Maar niemand nam de moeite om de handleiding te lezen.
