De oude raarheid van de oceaan en zijn nieuwe wonden

0
19

2026 brengt problemen met zich mee. De Stille Oceaan roert zich opnieuw.

Als de nachtmerries van 2023 niet zijn vervaagd, wacht dan hierop. Er vormt zich een nieuw El Niño-patroon. Experts zeggen dat dit misschien wel de sterkste ooit is.

Amanda Maycock van de Universiteit van Leeds waarschuwt voor wat ons te wachten staat. Van oktober tot volgend jaar warmt de aarde op. Het weer wordt raar.

Daar praten we over. Wij gaan ook verder terug. Veel verder.

Leven in het donker

Vergeet de Cambrische explosie. Dat tijdperk van harde schelpen en botten voelt voor paleontoloog Scott Evans als recente geschiedenis.

Hij graaft in de Mackenzie Mountains. Noordwestelijke gebieden van Canada. Hier bevatten rotsen geheimen uit de Ediacaran-periode. Vóór schelpen. Vóór botten.

Wat zit er in die stenen?

Zachte lichamen. Squishy dingen. Vreemde dieren uit oude oceanen. Scott Evans heeft nieuwe fossielen gevonden. Maar niet van de ondiepe randen van oude zeeën. Hij vond ze dieper. In het donker.

Is het leven onderaan begonnen? Misschien peddelden de eerste dieren niet in kustpoelen. Misschien hielden ze zich vast aan de verpletterende druk van de afgrond. Een rustige start van een luidruchtige wereld.

Modern geweld

Spring vijfhonderd miljoen jaar vooruit. De mens is terug op de oceaanbodem.

Bodemtrawlvisserij is niet subtiel. Het gaat om het slepen van zware netten over de zeebodem. Als ploegen, maar dan zonder zorg. Het verscheurt alles. Rotsen, sponzen, koraal. Weg. Gewoon om wat extra vis te vangen.

Het is efficiënt. Het is verschrikkelijk.

Amanda Vincent ziet de schade. Ze leidt de Project Seahorse-groep. Ze is ook professor aan de British Columbia University. Haar mening? Verbied het.

Data ondersteunt haar.

Voor de kust van Schotland leidde een verbod op de trawlvisserij tot een terugkeer van het leven. De biodiversiteit herstelde zich. Het ecosysteem herinnerde zich hoe het moest genezen toen de netten niet meer sleepten.

“Een verbod op de bodemtrawl kan een renaissance van de biodiversiteit bewerkstelligen.”

Is dat genoeg om de visserijsector te overtuigen? Waarschijnlijk niet. Winst praat luider dan biologie.

Technische problemen en spookwolven

De vernietiging beperkt zich niet tot koraalriffen. Wetenschapsjournalist Gareth Evans wijst op iets vreemds. Bodemtrawls zijn ook schadelijk voor de technologie. Onderzeese kabels. Onderwater infrastructuur. De netten halen ze ook neer.

Het is echter niet alleen de zee. De wereld draait snel.

Zonnestormen slaan met meer kracht toe. Japan heeft een tekort aan robotwolven. Ja, robots die op wolven lijken. Ze zouden door de wildernis moeten patrouilleren, maar ze functioneren niet goed. Of verdwijnen. Of misschien overtrof de vraag het aanbod.

Dingen vallen uit elkaar.

Van oude fossielen in Canadese rotsen tot falende robots in Japanse bossen, de verbindingen voelen dun aan. Of misschien zijn zij de enigen die we nog hebben. De oceaan geeft. Wij nemen. Soms vergeten we hoe kwetsbaar het is totdat het kapot gaat.