Er is een bot aangespoeld. Of beter gezegd: het werd uitgespoeld gevonden, begraven in de modder van een Canadees eiland. Het is van een ornithomimosauriër, een snel vogeldier dat op twee poten liep en genoeg op een struisvogel leek om je scheel te laten kijken.
Dit specifieke exemplaar is een enkele wervel uit de staart.
Het werd gewonnen uit mariene sedimenten op Denman Island, voor de kust van British Columbia. De gesteentelaag dateert uit het Campanien-stadium van het Late Krijt. Ongeveer 75 tot 80 miljoen jaar geleden.
Waarom ligt een dinosaurusbot in de zee?
Dr. David Evans van de Universiteit van Toronto zegt dat de soort waarschijnlijk niet inheems is in het water. Het dier stierf waarschijnlijk aan de oude kustlijn. Misschien is het door aaseters naar de kust gesleept. Misschien voerden de stromingen het bot langs de kust. Of misschien dreef het hele karkas weg voordat het uiteenviel, waardoor dit kleine stukje geschiedenis in de diepte terechtkwam.
Ornithomimosauriërs waren niet groot, maar ze waren wel snel. We hebben het over 50 tot 60 kilometer per uur. Lange poten, tandeloze snavels, kleine hoofden. Ze renden niet alleen maar, ze voedden zich met alles wat ze maar konden vinden: planten, eieren, kleine prooien. Alleseters zonder regels.
“Het fossiel is… het eerste uit Canadese ontsluitingen.”
Dat is hier de sleutel.
Vóór dit artikel was er ooit slechts één ander stuk dinosaurusbot gevonden in de Nanaimo Group. Nu hebben we een seconde. Het is schaars. Het fossielenbestand aan de Pacifische kust is stil. Maar het is niet stil.
Evans en zijn team, waaronder Victoria M. Arbour, beweren dat dit bot erop wijst dat deze dino’s verder naar het westen zwierven dan we dachten. Met name de noordelijke delen van Noord-Amerika die grenzen aan de Western Interior Seaway.
Is het veel bewijs?
Nee. Het is een enkele wervel. Maar het verbindt Denman Island met plaatsen als de Judith River en Two Medicine-formaties in het oosten. Dezelfde breedtegraad, dezelfde tijdsperiode, verschillende rotsen. De vraag blijft: blokkeerden bergen hun pad? Heeft de Pacifische kust zijn eigen unieke populatie hardlopers gekend, die zich los van de hardlopers in het binnenland ontwikkelden?
Wij weten het niet.
Nog niet. Het artikel verscheen in april 2026 in het tijdschrift FACETS en werd daarmee het tweede bekende dinosaurusfossiel uit deze specifieke groep genoemd. Twee is beter dan één, zeker. Maar twee laten veel ruimte voor meer vragen dan antwoorden.
Misschien is de volgende niet alleen maar een bot.
Misschien zal het een voetstap zijn. Of een nest. Of gewoon een ander fragment dat in het donker ronddwaalt.
Bron:
Arbour, V.M., et al. 2016. “Een ornithomimosauriër uit de Cedar District Formation…” FACETS. 10.1371/journal.pone.0251752
