David Hendricks Burgee był kimś więcej niż tylko naukowcem. Był strażnikiem niewidzialnego świata. Urodzony 27 grudnia 1860 roku w Skippack w Pensylwanii, poświęcił swoje życie badaniu bakterii. Zmarł w Filadelfii 5 września 1937 r., pozostawiając po sobie dziedzictwo, które do dziś kształtuje klasyfikację mikroorganizmów.
Jego nazwisko jest wymienione w Podręczniku bakteriologii determinacyjnej Bergeya. To coś więcej niż tylko książka. To jest Biblia mikrobiologa. Jeśli chcesz zidentyfikować bakterie pod mikroskopem, ten przewodnik pomoże Ci je zidentyfikować. Jest to cenne taksonomiczne dzieło referencyjne, które przetrwało ponad sto lat zmian naukowych.
Bergey rozpoczął naukę w szkołach w hrabstwie Montgomery w Pensylwanii. Nie spieszyło mu się wejście do środowiska akademickiego. Uzyskał tytuł licencjata (BS). Uzyskał stopień doktora medycyny na Uniwersytecie Pensylwanii w 1884 roku i praktykował medycynę przez prawie dziesięć lat. Nie od razu zajął się bakteriologią. W 1893 wstąpił na wydział uniwersytecki, a w 1894 został asystentem naukowym u Thomasa A. Scotta w Laboratorium Higieny.
Jego kariera na Uniwersytecie Pensylwanii była długa. Został profesorem higieny i bakteriologii. Prowadził zajęcia dla studentów studiów licencjackich i magisterskich. W 1916 roku uzyskał stopień doktora zdrowia publicznego. Nie uczył wiecznie. W 1929 roku został dyrektorem instytutu. Na uczelni pracował na różnych stanowiskach aż do przejścia na emeryturę w 1932 roku. Nie przestało to jednak działać. Został dyrektorem badań biologicznych w National Drug Company w Filadelfii. Pracował tam aż do swojej śmierci.
Dlaczego mikrobiolodzy potrzebują przewodnika Bergeya
Możesz się zastanawiać, w jaki sposób przywództwo z początku XX wieku pozostaje aktualne dzisiaj. Odpowiedź można znaleźć w taksonomii. Bergey opublikował kilka książek. Stworzył system.
Jego badania obejmowały wiele dziedzin. Studiował gruźlicę. Badał konserwanty żywności. Badał fagocytozę, mechanizm, dzięki któremu komórki wchłaniają cząsteczki. Badał anafilaksję – reakcję organizmu na obce substancje. Jednak jego największym wkładem była systematyczna organizacja klasy Schizomycetes. To stara klasa mikroorganizmów, które dziś nazywamy bakteriami.
Przed Bergeyem nazewnictwo bakterii było mylące. Różne laboratoria stosowały różne nazwy dla tej samej bakterii. W jego podręczniku opisano znormalizowaną metodę ich identyfikacji. Nadal jest w użyciu. Co więcej, Przewodnik Bergey ewoluował. To już nie jest tylko książka. Jest to seria publikacji w formacie cyfrowym i drukowanym. Ale podstawowa idea pozostaje ta sama. Zorganizować. Klasyfikować. Zidentyfikować.
Jak Bergey ukształtował współczesną bakteriologię
Wczesne publikacje Burgee położyły podwaliny pod tę kwestię. Podręcznik higieny praktycznej ukazał się w roku 1899. Zasady higieny ukazał się w roku 1901. To nie są tylko podręczniki. Są to wytyczne dotyczące zdrowia publicznego. Pomagają lekarzom zrozumieć, jak chronić społeczności przed chorobami.
Badania na Uniwersytecie Pensylwanii zapewniły mu zasoby umożliwiające głębsze zgłębienie tematu. Nie tylko czytał o zarazkach. Studiował je. To, że przykładał wagę do higieny oznaczało, że o nią dbał
